آشنایی با روش های کاشت مو، معرفی پزشکان و کلینیک های کاشت مو

کاشت مو | ترمیم مو | کلینیک کاشت مو | کاشت موی طبیعی

تبلیغات در مجله پزشکی

موی سر نماد زیبایی ، شادابی ، آراستگی و نشانگر خصوصیات رفتاری و اخلاقی افراد بوده و از جمله عواملی می باشد که در روابط اجتماعی تاثیر بسیار زیادی دارد. وضعیت موی هر فرد اثرات غیر قابل تصوری بر اعتماد به نفس، روابط بین فردی و موقعیت اجتماعی شخص دارد تا جایی که چگونگی موها میتواند قضاوت دیگران را در برخورد با فرد تحت تأثیر قرار دهد و به همین دلیل پاکیزگی، خوش حالت بودن و حفظ سلامت مو دارای اهمیت زیادی برای انسان میباشد.موهای سر را نمی توان با لباس پوشانيد يعنی کاملاً در معرض ديد هستند و لذا معمولاً موی انسان اولين مشخصه ای است که ديگران به آن دقت کرده و در غالب موارد نخستين و مهم ترين بخشی از مشخصات ظاهری فردکه به آن اشاره می شود، موهای فرد و موارد در رابطه  باآن می باشد.از سوی دیگر از دست دادن مو غالباً موجب استرس و فشار عاطفی شدید گردیده به طوریکه اکثر افراد طاس به دلیل از دست دادن موهای خود در اضطراب به سر برده و اغلب نگران طعنه های اطرافیان می باشند. انسان همیشه در جستجوی راهی برای رفع طاسی بوده و در این میان داروها و وسایل زیادی به وجود آمده اند که بسیاری از آنها نه تنها جنبه کلاه برداری داشته بلکه موجب آسیب های زیادی به پوست و مو می گردند که بعضاً قابل جبران نمی باشند.کاشت موی طبیعی یکی از راه های جبران طاسی می باشد که گرچه از سال ها قبل پایه و اساس آن ریخته شده ولی در سال های اخیر به مدد کوشش ها و تحقیقات متخصصین پوست دچار تحولات شگرفی شده به طوریکه در حال حاضر به سختی می توان کاشت موی طبیعی را در یک فرد تشخیص داد و نتایج این عمل جراحی سرپایی به طرز شگفت انگیزی طبیعی و زیبا جلوه می کند . 

ترا کاشت یا کاشت مو چیست؟

تراکاشت یا کاشت مو به روش جراحی گفته می شود که در این روش ریشه های مو به صورت جداگانه از قسمت اهدا کننده به قسمت خالی سر یا قسمت در حال ریزش سر برده می شوند .از این روش بیشتر برای درمان ریزش موی مردانه استفاده می شود .در این روش ریشه های مو ( قسمتهایی که زیر پوست قرار گرفته ) که به صورت ژنتیکی در مقابل ریزش مقاوم هستند به قسمت های طاس سر برده می شوند . از این روش برای بازسازی ابرو، مژه، محاسن، موهای سینه و ناحیه تناسلی و پوشاندن محل زخمهای ناشی از تصادف یا جراحی مانند کشیدن پوست و کاشت موهای قبلی استفاده می‌شود. 

تاریخچه ی کاشت مو

تاریخچه استفاده از بخش‌هایی از پوست سر که در آن بافتی از پوست سر به همراه منبع اصلی تولید خونش به یک منطقه طاس کاشته شود، به قرن ۱۹ بر می‌گردد. استفاده از تکنیک‌های کاشت موی مدرن به دهه ۳۰ میلادی در ژاپن بر می‌گردد که در آن زمان  جراحان از گرافت‌های کوچک و حتی «گرافت‌های واحد فولیکولی» برای جایگزین کردن مناطق آسیب دیده ابرو یا مژه، استفاده می‌کردند.در آن زمان تلاش آنها با توجه به آسیب های جنگ جهانی دوم به کشورشان مورد توجه قرار نگرفت و حتی باعث مخفی ماندن پیشرفتشان شد. در اواخر دهه ۵۰ بود که عصر مدرن کاشت مو در جهان غرب آغاز شد، زمانی که یک متخصص پوست نیویورکی به اسم نرمن ارنریشNorman Orenteich))با استفاده از بکارگیری گرافت‌های آزاد دهنده در بیماران دارای الگوی طاسی مردانه شروع به آزمایش کرد. دکتر ارنریش نشان داد که استفاده از چنین گرافت‌هایی باعث می‌شود که موهای جدیدی در منطقه گیرنده رشد کنند که دوام آن‌ها به همان اندازه‌ای باشد که درمحل اولیه خود در اختیار داشته‌اند. بعد از آن  دکتر والتر پی انگر(Walter (p.Unger بود که پارامترهای «ناحیه مطمئن دهنده» را تعریف کرد که از آن می‌توان دایمی‌ترین فولیکول‌های مو را برداشت کرد، از این پارامترها دیگر به عنوان پایه اساسی برداشت فولیکول مو، خواه روش نواری، خواه روش FUE استفاده می‌شود.تا 20 سال بعد جراحان روی گرافت های کاشت موی کوچکتر کار کردند ولی موفقیت هایشان در این زمینه بسیار محدود بود . استفاده از گرافتهای دو تا چهار میلیمتری باعث می شد سر شخص ظاهر عروسکی و مصنوعی پیدا کند. در دهه ی 80 کارلوس یوبل (Carlos Uebel) در برزیل استفاده از تعداد بیشتری از گرافت های کوچک را مشهور ساخت و در همان موقع دکتر ویلیام راسمن ( Wiliam Rassman ) در آمریکا در یک جلسه ی درمانی شروع به استفاده از هزاران میکرو گرافت کرد. در اواخر دهه ۸۰، دکتر B.L. Limmer استفاده از میکروسکوپ برجسته نما را برای تبدیل یک نوار دهنده به میکروگرافت‌های کوچک باب کرد. به دنبال آن روش کاشت موی واحد فولیکولی شروع به شکل گیری کرد، و شکاف گرافت‌ها و اندازه آن‌ها کوچکتر شد. این گرافت‌های کوچکتر به جراحان اجازه می‌دهد تا گرافت‌های واحد فولیکولی بیشتری را در منطقه پذیرنده قرار دهند. به دنبال موفقیت‌های کسب شده جراحان نیز توجهی بیشتری به این کلیت ماجرای گرافت‌های کاشته شده معطوف ساختند. اتخاذ تکنیک «برش جانبی» در اوایل شروع سال ۲۰۰۰، باعث شد تا جراحان کاشت مو دو تا چهار گرافت واحد فولیکولی مو را انتخاب کنند که باعث شد موی کاشته شده بهتر بر روی پوست سر قرار گیرد و منطقه‌ای که طاس است را بهتر در بر بگیرد.

مو یا موی  جزئی روینده از روپوست در پستانداران است . بدن انسان نزدیک به ۵ میلیون تار مو دارد، که پوست سر ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار از این تعداد را در بر می‌گیرد. ساختار مو همانند ناخن‌ها از جنس كراتین است و دلیل تمامی تفاوت‌ها در شكل و رنگ آن، وراثت است... افراد با موهای بلوند بیشترین تعداد فولیکول‌ها را در سر داشته و بعد از آنها به ترتیب افراد با موهای قهوه‌ای، موهای قرمز و سیاه قرار می‌گیرند. رویش طبیعی موی سر cm۱تا ۰٫۶ در ماه است. یک تار مو شامل قسمت‌های زیر می‌باشد:

1.    شفت یا ساقه مو (قسمتی که از پوست خارج شده و قابل رویت است)

2.    ریشه مو (قسمتی که زیر پوست قرار گرفته)

3.    فولیکول مو (مسیری لوله مانند در ناحیه درم که ریشه مو در آنجا رشد می‌کند)

سیکل طبیعی رشد و ریزش مو:

1.    آناژن: مرحله ی رشد

2.    کاتاژن: مرحله پسرفت

3.    تلوژن: مرحله استراحت

به دنبال دوره‌های رشد (آناژن) ۸–۲ ساله (به‌طور متوسط سه ساله) یک دوره کوتاه ۴–۲ هفته‌ای داریم که طی آن مو کاملاً پسرفت می‌کند (کاتاژن) سپس مرحله استراحت (تلوژن) شروع شده و ۴–۳ ماه طول می‌کشد . به‌طور متوسط روزانه ۱۰۰–۵۰ موی در مرحله تلوژن می‌ریزند. این ریزش مو طبیعی است و همان ریزشی است که در هنگام دوش گرفتن و برس زدن مو دیده می‌شود. این موها دوباره رشد خواهند کرد. در هر زمان کمتر از ۱۵٪ موها در مرحله استراحت هستند و بعد از گذشت ۳ تا ۴ ماه این موها می‌ریزند وبجای آن‌ها موهای جدیدی رشد می‌کنند.

مشکل زمانی آغاز می‌شود که موهای ریزش یافته بیشتر و سریع تر از موهای رویش یافته جدید باشند یا رشد موهای جدید ضعیف شود در این حالت بعد از مدتی از تعداد کل موها کاسته شده و فرد متوجه کاهش حجم موهایش می‌شود؛ لذا درعلم پزشکی زمانی می‌گویند، فرد دچار ریزش مو شده‌است که در طول روز بیش از ۵۰ تا ۱۰۰ تار موی او بریزد یا اگر حدود ۱۰۰ تار مو را گرفته و بکشند بیشتر از ۴ تا ۵ تار مو کنده شود .. عوامل مختلفی می‌توانند روی سیکل رویش مو اثر گذاشته و باعث ریزش موی دائم یا موقت شوند، شایعترین علت ریزش موی سر هم در آقایان و هم در خانم‌ها ریزش موی هورمونی– ژنتیکی یا آندروژنتیک  ، بیماری‌های تیروئید، کم خونی، رژیم‌های غذایی خاص، زایمان و شیردهی، مصرف بعضی داروها، بیماریهای التهابی یا عفونی پوست سر، مواد شیمیایی، شیمی درمانی، استرس و غیره اشاره نمود.

عوامل  ریزش مو:

1) Telogen effluvium:    

بیماری پوسته سر است که پس از بارداری، جراحی های مهم، کاهش وزن شدید یا استرس زیاد به وجود می آید. در اثر این پدیده شما هر روز دسته دسته موهای خود را به ویژه هنگام شامپو کردن، حالت دادن یا شانه زدن آنها از دست خواهید داد. این مساله می تواند عوارض جانبی برخی از داروها همچون داروهای ضدافسردگی، ضد اضطراب و کاهش دهنده التهاب نیز باشد. در طول این بیماری، موها پیش از اینکه از پوسته سر بیرون بیایند بسیار سریعتر از حالت نرمال، از فاز رویش به فاز استراحت می رسند.

2) ریزش موی ارثی: 

ریزش موهای ارثی یکی از دلایل رایج ریزش موی سر است. این مشکلی است که ممکن است فرد، ژن آن را از پدر یا مادر خود دریافت کند.

3)  کم کاری و پر کاری غده تیروئید: 

میلیون ها نفر که بیشتر آنها را زنان تشکیل می دهند از بیماری های تیروئید رنج می برند. تیروئید هورمونی است که مسوول متابولیسم بدن، ضربان قلب و حالت های روحی انسان است. اگر بدن تیروئید زیادی تولید کند، پرکاری غده تیروئید دارید. هورمون تیروئید مسوول همه چیز در بدن از مصرف اکسیژن بدن گرفته تا رشد مو، پوست و ناخن ها است. وقتی این هورمون به اندازه کافی و درست در بدن ترشح نشود شما شاهد تغییراتی در بدن خود خواهید بود.

4) کمبود آهن: 

خانم هایی که پریودهای سخت دارند یا غذاهای آهن‌دار مصرف نمی کنند ممکن است در خطر کمبود آهن قرار داشته باشند. کمبود آهن منجر به کم شدن سول های قرمز خونی می شود. گلبول های قرمز خون مسوول حمل اکسیژن و هموگولوبین هستند و انرژی لازم را به انسان می رسانند.کمبود آهن باعث ریزش مو می شود.

5)  استرس : 

استرس جسمی و یا روحی، مخصوصا استرس های شدید و حمله ای نظیر صدمات و جراحی ها، بیماری و ..  می تواند به دو نوع ریزش مو منجر شود.

6) داروها: 

عوارض جانبی برخی داروها، ریزش مو می باشد. داروهای رقیق کننده خون، داروهای خوراکی ضدبارداری، داروهای ضدافسردگی، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، سدکننده های کلسیم و بتابلوکرها همه باعث نازک شدن موها و یا کچلی می گردند. برخی از داروهای شیمی درمانی که برای درمان سرطان به کار می روند نیز باعث از دست دادن کل موها می گردند، اما بعد از شیمی درمانی، رویش موها مجددا آغاز می شود. مصرف زیاد ویتامین A و داروی رتینوئید می تواند باعث ریزش مو شود.

7) کمبودهای تغذیه ای : 

ویتامین ها و عناصر معدنی و رژیم متعادل داشتن باعث می شود که تمام بدن و اعضای داخلی تمام کارهایی که بر عهده شان است را به خوبی انجام دهند. سوء تغذیه و یا رژیم های سخت داشتن باعث می شود که کمبود تغذیه ای ایجاد شود و نازک شدن و از دست دادن مو، از اشکال تکه ای تا طاسی را بوجود آورد. 

8)  عفونت : 

عفونتی که باعث تب بالا، عفونت قارچی پوست و عفونت باکتریایی مانند سیفلیس شود، همه باعث طاسی و یا نازک شدن موها می گردد.

محدوده ی سنی کاشت مو:

کسانی که سنشان در محدوده ی 18 تا 25 است کاندیدای مناسبی برای کاشت مو نیستند. بخاطر اینکه ممکن است ریزش موی آنها بعد از پیوند در این سن ، دوباره شروع شود .البته ممکن است گاهی با نظر پزشک پیوند در این سن انجام گیرد . گاهی اوقاتم کسانی دیر اقدام به پیوند مو می کنند بطوریکه دیگر بانک موی مناسبی برای کاشت ندارند .در کل در صورتیکه پیوند مو در این دو مورد انجام شود نتیجه ی موفقیت آمیزی نخواهد داشت .بهترین کاندیدا برای کاشت مو کسانی هستند که بانک موی مناسبی درپشت سرشان  داشته باشند .علت اینکه برای کاشت مو از موهای پشت سر استفاده می شود این است که موهای پشت سر نسبت به هورمون ریزش مقاوم هستند . هر چقدر بانک موی کانیدا پر پشت تر و تارهای مویش ضخیم تر باشد ، می تواند ناحیه ی پیوند زده را پر تر و زیباتر جلوه دهد .معمولا ریزش مو در مردان و زنان متفاوت است.ریزش موی مردان معمولا موضعی می باشد در صورتیکه ریزش موی زنان به صورت سراسری رخ می دهد .البته گاهی اوقات بعضی از مردان هم دچار ریزش موی سراسری میشوند که در این صورت بخاطر از دست دادن بانک مو ( موهای پشت سر ) دیگر گزینه ی مناسبی برای پیوند نمی باشند.هر چقدر پوست سر شل تر باشد جراح می تواند تعداد گرافت های بیشتری را برای پیوند بر دارد و جای اسکار کمتری هم بجا می ماند . هر چقدر پوست سر فرد سفت تر باشد جای اسکار بیشتری باقی خواهد ماند.
کانیدای کاشت مو باید از نظر سلامت جسمی با انجام آزمایشاتی که پزشک برایش تجویز میکند مورد ارزیابی قرار گیرد و چنانچه مشخص شود که بیماری مانند دیابت و فشار خون دارند باید بیماری آنها قبل از پیوند کنترل شود و چنانچه مشخص شود که بیماری عفونی و یا مشکلات پوستی دارند باید قبل از پیوند درمان شوند. عمل کاشت مو با اینکه در رده جراحی های زیبایی محسوب می شود، عموما هزینه نسبتا بالایی ندارد. با این حال برخی از افراد جامعه توان پرداخت هزینه عمل را ندارند. هزینه ی کاشت مو برای هر فرد متفاوت است و بستگی به تعداد گرافت های کاشته شده برای هر فرد دارد . 

نکاتی که باید قبل از انجام پیوند مو مورد توجه قرار گیرند:

1.    دو هفته قبل از عمل پیوند مو از مصرف داروهای پروفن ، ناپروکسن ، دیکلوفناک ، ایندومتاسین   خود داری شود .حتی داروهایی از جمله قرص سرماخوردگی ( ادولت کلد و کلد استاپ ) هم به دلیل دارا بودن آسپرین نباید مصرف کرد . از مصرف بعضی از ویتامین ها و مکمل ها از جمله ویتامین ای نیز خودداری شود.خوردن این داروها باعث رقیق شدن خون و زیاد شدن خونریزی در طول عمل خواهد شد .

2.الکل مصرف نکنید. مصرف الکل به شدت باعث رقیق شدن خود می گردد.

3.    از 2 الی 3 هفته قبل از عمل از مصرف سیگار خودداری شود. دود سیگار در ترمیم زخم اختلال ایجاد میکند. برای فراهم کردن محیط مناسب جهت بهترین حالت ترمیم زخم و زنده ماندن موهای پیوندی باید از دود سیگار پرهیز کرد. در صورت توقف مصرف سیگار، بهترین نتیجه را از کاشت مو خواهید گرفت.

4.یک هفته قبل از کاشت مو از تمرینات ورزشی سخت ، وزنه زدن و دویدن زیاد خودداری کنید.

5.  مصرف محلولهای حاوی مینوکسیدیل از دوهفته قبل از عمل پیوند ممنوع میباشد. این ماده با افزایش جریان خون پوست سر میزان خونریزی هنگام عمل را زیاد میکند.

6.   موهای پشت و پهلوی سر را کوتاه نکنید. موهای بلند میتوانند خط جراحی پشت سر را پنهان کنند. پس تا جایی که ممکن است اجازه دهید موهایتان بلند شود(حداقل 5 سانتی متر طول داشته باشد).

7.  چند روز قبل از جراحی مایعات زیاد بنوشید و شب قبل از و صبح روز عمل غذای سبک میل کنید تا در حین عمل حالت تهوع کمتری بگیرید.

8.    از نوشیدن قهوه در صبح روز عمل پرهیز کنید زیرا قهوه حاوی کافئین است که این ماده آرامش را از بیمار میگیرد.

9.   استفاده از کیسه یخ در صبح روز عمل توصیه میشود. از اول صبح یک کیسه یخ بر روی سر خود قرار دهید تا میزان جریان خون پوست سر را کاهش دهد تا هم خونریزی هنگام عمل کمتر شود و هم مقدار کمتری از ماده بیحسی لازم شود. این کیسه یخ برای بعد از عمل نیز مورد احتیاج خواهد بود.

10.    صبح روز پیوند موهای خود را بشویید. به هیچ عنوان از ژل مو، موس یا اسپری تافت استفاده نکنید

با رعایت این نکات میزان آسیب وارد شده در حین عمل کمتر و نتیجه ی عمل موفقیت آمیزتر خواهد شد.

انواع روش های کاشت مو:

کاشت مو به شیوه پانچ :

این روش به خاطر قدیمی بودن دیگر اجرا نمی گردد.در این روش موها به صورت گروهی برداشته می شود و در ناحیه مورد نیاز با کمک پدید آوردن سوراخ هایی در پوست سر، کاشته می گردد. در حال حاضر این روش به خاطر به وجود آوردن نمای مصنوعی (معروف به نمای عروسکی) چندان مورد کاربرد نیست.

کاشت مو به شیوه اف یو تی (FUT) :

این روش در اصطلاح عامیانه روش جراحی هم خوانده می شود.نخست راجع به شیوه جراحی یا همان FUT کمی شرح می دهیم
این شیوه به این خاطر که در اتاق عمل و با بیهوشی و خونریزی توام می باشد به نام روش جراحی شناخته شده است.شیوه Follicular Unit Transplant یا FUT به معنایی پیوند دادن واحد های فولیکولی است که یکی از شیوه های کاشت مو می باشد. در این شیوه نخست برشی نواری از پوست پشت سر به عرض ۲ سانتی متر برداشته و بعد با قطعه قطعه نمودن این برش از پوست فولیکول های مو جدا گشته و در ناحیه پذیرنده یا همان ناحیه طاسی کاشت می گردد. در این شیوه از بی حسی موضعی بهره می گیرند و یک خط بخیه تا پایان عمر در پشت سر بیمار به جا می ماند.

 

 کاشت مو به شیوه اف آی تی (FIT) یا FUE :

در اصطلاح عامیانه روش بدون جراحی خوانده می شود.برداشت مو با یک نوار کوچک از ناحیه پشت سر که غالبا با بی حسی موضعی همراه است دارای ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ گرافت که دارای ۷۰۰۰ تا ۹۰۰۰ تار مو است و بعد ناحیه عمل به ظرافت بازسازی شده و چون خط برداشت در مسیر روییدن موها است غالبا ناحیه بازسازی شده سر به چشم نمی آید. بعد به وسیله تیم جراحی زیر میکروسکوپ گرافت های فولیکول های مو به صورت واحد های یک، دو و یا سه تایی جدا و آماده برای کاشت می گردد. در این شیوه غالبا احتیاجی به  تراشیدن همه موهای سر شخص نیست و تنها قسمتی از سر که برای برداشت و کاشت لازم می باشد کفایت می کند و بعد فولیکول های آماده شده تک تک و خیلی منظم براساس طرح از پیش معین شده کاشته می شود. از سایر خصوصیات این شیوه سرعت عمل کاشت و پیوند زدن موها در مدت زمان سه تا پنج ساعت است.

امروزه FUT با اطمینان ترین و قطعی ترین روش کاشت مو در دنیا است که تا ۹۷ % کسانی که از این شیوه استفاده کرده اند با آن به نتیجه دلخواه شان دست یافته اند.

کاشت مو به شیوه سیف (Safe) :

کاشت مو از بدن.در کسانی که بانک موی خیلی کمی دارند یا بانک موی آن ها به منظور کاشت کامل ناحیه طاسی جواب نمی دهد از این شیوه Safe یا سیفر.این شیوه در حقیقت همان شیوه Safer بهره می گیرند. به کارگیری از موتور برای برداشت مو، سرعت عمل جراحی را بالا می برد. ولی خیلیل از مرکزها و کلینیک های کاشت مو مدعی هستند که به کارگیری از موتور برقی به منظور برداشت مو، به فولیکول ها (به خصوص در باره موهای ظریف) صدمه جدی ای وارد می کند و ترجیح می دهند با کمک پانچ های ظریف دستی، به آهستگی و با فوکوس و توجه زیادی شروع به برداشتن موها کنند. باید بگوییم که موتور پانچ برقی با کاشتن مو به وسیله ربات فرق دارد. (کاشت مو با ربات در حال حاضر در مرحله تحقیقاتی و پژوهشی می باشد).

 روش ترکیبی کاشت مو :

این شیوه ترکیبی از شیوه های FUT و FIT می باشد. به این شکل که در روز نخست عمل، با کمک شیوه  FUT نواری از پشت سر شخص برداشته می شود و بعد از جدا نمودن فولیکول ها آن را در بخش خط سر Hairline و جلوی سر می کارند. بعد در روزهای آتی با کمک شیوه FIT از ناحیه های فوقانی و تحتانی خط برش FUT شروع به برداشت موها می کنند و آن ها را در مابین سر و یا در میان موهایی که قبلا کاشته اند دوباره می کارند. برتری های این شیوه یکی عرض کمتر نوار برداشت شده FUT و دومی سرعت زیاد عمل است.

کاشت مو با بهره گیری از تکثیر فولیکول ها در آزمایشگاه :

در این شیوه ، تعداد کمی از فولیکول های شخص جدا می شود و بعد به شمار موهایی که نیاز است در آزمایشگاه تکثیر داده می شود و آخر سر فولیکول های تکثیر گشته مثل شیوه های FIT و FUT و ترکیبی، در سر به کاشت می رسد. برتری این شیوه در استفاده از آن در مواقعی است که شخص دارای بانک موی ضعیفی است و یا اصلا مویی ندارد ولی با کمال تاسف این شیوه هم هنوز در مرحله پژوهشی است و تاکنون یکبار امتحان شده که آن هم جواب نداده است.

 کاشت مو به روش sut

کاشت مو به روش SUT یکی از جدید ترین روش های کاشت مو در دنیا بوده که پس از آن، هیچ جای زخم و اسکاری بر روی سر باقی نمی ماند و مورد تأیید سازمان غذا و داروی امریکا (FDA) می باشد. از این روش در موارد بسیاری برای درمان مشکل ریزش مو در بانوان و آقایان استفاده شده است. این روش که نتایجی طبیعی داشته و ظاهر عروسکی و مصنوعی به چهره فرد نمی بخشد، امروزه در پیشرفته ترین و بهترین کلینیک کاشت مو در تهران و ایران مورد استفاده قرار می گیرد. خط رویش طبیعی و تراکم بالا از جمله ویژگی های چشمگیر کاشت مو به روش SUT می باشد. همچنین تعداد جلسات و طول زمان برداشت مو و کاشت مو در این روش کوتاهتر است.

مراقبت ها و توصیه هایی برای بعد از کاشت مو:

1.    خوابیدن : 

از ۳ تا ۴ بالش زیر شانه‌ها به منظور بالاتر نگه داشتن منطقه سر استفاده کنید. انجام این کار برای کم کردن ورم در ناحیه های تحت درمان بعد از جراحی لازم و ضروری است.

2.    شستشو: 

روز بعد از جراحی می‌توانید موهایتان را به آرامی زیر دوش بشویید. تا 4 یا 5 روز بعد از جراحی، از برخورد مستقیم قطرات آب با ناحیه دریافت کننده گرافت‌ها جلوگیری کنید. برای این کار می‌توانید، با استفاده از یک فنجان ناحیه گرافت‌ها را آبکشی کنید.

3.    حرارت دادن به موها :

در طول هفته اول بعد از جراحی، بهتر است بعد از حمام اجازه دهید موها به طور طبیعی خشک شوند. در این مدت ناحیه اطراف گرافت‌ها و ناحیه اهدا کننده بی‌حس است. برای همین ممکن است هنگام استفاده از سشوار بدون اینکه متوجه شوید ناحیه درمان شده را بسوزانید. همچنین گرمای سشوار می‌تواند به فولیکول‌های در حال التیام آسیب برساند. هنگامی که استفاده از سشوار را از سر گرفتید ابتدا از حرارت پایین استفاده کنید.

4.    بخیه های ناحیه ی دهنده : 

در صورت داشتن بخیه‌های قابل‌جذب، نیازی به کشیدن آن‌ها نیست. جذب بخیه‌ها ممکن است ۴-۳ هفته طول بکشد. بخیه‌های غیر قابل‌جذب باید ۷-۵ روز پس از عمل کشیده شوند. پزشک پس از جراحی، شما را  از نوع بخیه‌ها آگاه خواهد کرد.

5.    ورزش و فعالیت بدنی: 

تا ۷ روز پس از عمل از انجام ورزش و فعالیت بدنی خودداری کنید زیرا می تواند موجب افزایش ورم و ریزش موهای کاشته شده شود.

6.    شنا کردن و آفتاب گرفتن: 

حداقل چند هفته پس از جراحی از شنا کردن و آفتاب گرفتن خودداری کنید.زیرا آب استخر حاوی اسیدها کلر و باکتری هاست. پوست نواحی کاشته شده به آفتاب عادت ندارد و ممکن است به‌راحتی بسوزد

7.کوتاه کردن ،رنگ کردن و آرایش مو : 

تا حداقل ۴-۳ هفته پس از جراحی از کوتاه کردن و یا رنگ کردن مو خودداری کنید. استفاده از روگین، تاپیک، ژل، اسپری مو و موس برای آرایش مو از ۵ روز پس از عمل بلامانع است.

 

تصورات اشتباه درباره ی کاشت مو

 

با کاشت موی طبيعی می توان تراکمی شبيه تراکم موهای کاملاً طبيعی (خدادادی) ايجاد کرد

 

در کاشت موی طبيعی شکاف های بسيار ظريفی برای قراردادن گرافت ها در پوست منطقه طاس ايجاد می گردد. اگر اين شکاف ها خيلی به همديگر نزديک باشند پوست بين آنها پاره شده و دو شکاف کوچک تبديل به يک شکاف بزرگ می شود که چيز مطلوبی نيست. لذا مجبوريم يک فاصله حداقلی را رعايت کنيم. فاصله فوق حدود 3-2 برابر فاصله بين موهای با تراکم عادی بوده و به همين نسبت هميشه تراکم موهای کاشته شده در جلسه اول کمتر از تراکم موهای عادی است. 

در جلسات بعدی می توان اين فاصله را کمتر و کمترنمود (البته با توجه به محدوديت تعداد موهای قابل برداشت از پشت سر) ولی به هرحال هيچگاه از نظر فاصله بين موها مانند موهای طبيعی نخواهدشد و بالطبع تراکم کاملاً شبيه موهای طبيعی هم بوجود نخواهدآمد. 

تراکمی که می توان بطور معمول در جلسه اول کاشت مو ايجادکرد 35 – 30 گرافت در هر سانتيمتر مربع است که آن را می توان در جلسات بعدی به 50 – 45 افزايش داد. تبليغات رسانه ها بخصوص مطبوعات و کانال های ماهواره ای مبنی بر ایجاد تراکمی شبيه تراکم موی عادی (و گاهی بيشتر از تراکم موی طبيعی !) شيادی محض بوده و صحت ندارد.

 

يک فرد طاس تا هر چند جلسه که بخواهد می تواند کاشت مو انجام دهد

 

کاشت موی طبيعی دارای يکسری محدوديت های بالقوه می باشد که يکی از مهمترين آنها محدود بودن تعدادجلسه های قابل انجام کاشت مو در هر فرد است. علت اين محدوديت آن است که تعداد موهای قابل برداشت ازمنطقه دهنده مو بيشتر از حد مشخصی نمی باشد (حدود 10 – 8 هزار تار مو).
بعنوان يک اصل کلی فقط تا حدی می توان از موهای منطقه دهنده مو برداشت کرد که آسيبی به منطقه برداشت وارد نشده، پوست تحمل برداشت را داشته باشد و در ضمن نمای ظاهری آن هم بدشکل و بدفرم نشود. 

بنابراين مشخص می شود که حتی در بهترين شرايط تعداد موهای قابل دسترس برای کاشت در منطقه طاس محدود می باشد. حداکثر موی قابل برداشت در یک جلسه FUT   چهار تا پنج هزار تار مو (معمولاً  4 – 3 هزار) و در یک جلسه به روش FIT بسته به مشخصات پوست و موی فرد پنج تا شش هزار تار مو (معمولاً 5 – 4 هزار) می باشد.

اغلب بيماران پس از يک جلسه کاشت موی طبيعی موفقيت آميز و با مشاهده تراکم کمتر از طبيعی درمنطقه کاشت درخواست کاشت موی مجدد را در همان ناحيه می کنند با اين تصورکه تراکم موهای کاشته شده بيشتر و بيشترگردد. اگرچه از نظرتئوری اين کار عملی می باشد ولی يک نکته ظريف درآن وجود دارد. کاشت موی مجدد مستلزم برداشت دوباره مو از منطقه دهنده است و با اين کار تعداد موهای موجود در بانک موی فرد کمتر و کمترمی شود. با کم شدن اين موها ديگر مويی برای کاشت موی بعدی درمناطق طاسی که در آينده بوجودمی آيند (که حتماً اين اتفاق می افتد زيرا ريزش موی مردانه يک روند رو به جلو و دائمی است) باقی نمانده و بعداً مشکلاتی از نظر زیبایی برای بيمار بوجود می آيد.

تصور کنيد که برای فرد3 – 2 بار کاشت مو در جلوی سرانجام دهيم تا تراکم بسيار خوب بوجود آيد و طبيعی است که تعداد موهای قابل برداشت از بانک موی پشت سر هم به شدت کاهش پيدا می کند. پس از گذشت چند سال موهای قسمت های عقب منطقه کاشته شده دچار ريزش موی مردانه شده و نياز به کاشت مو پيدا می کنند ولی متأسفانه مويی در پشت سر نمانده تا اين کار را انجام دهيم. پس به عنوان يک اصل بايستی هميشه در برداشت مو از ناحيه دهنده جانب احتياط را رعايت کرد و برای آينده هم ذخيره ای باقی گذاشت.

 

پس از کاشت موی طبيعی سردردهای بدی بوجود می آيد

 

با متدهای قديمی (که از لوازم غيرظريف استفاده می شد) گاهی سردردهايی پس از کاشت مو بوجود می آمد ولی با تکنيک های مدرن امروزی و بهره گيری از ابزار میکروسکوپیک و بسيار ظريف اين مسئله منتفی شده است. 

درحقيقت اگر فرد دچار سردردهای ميگرنی باشد با کاشت موی طبيعی ميزان سردرد وی کاهش پيدا می کند. البته در 2-1 شب اول پس ازکاشت مو امکان وجود سردرد خفيف (مثل هر عمل ديگر) می رود که با مسکن های معمولی به سرعت برطرف شده و مشکل خاصی پيش نمی آيد.

 

با کاشت موی طبيعی از ريزش موهای موجود فرد (موهايی که در حال حاضر وجود دارند) هم جلوگيری خواهد شد

 

مشخص است که کاشت مو برای وضعيت فعلی طاسی بيمار انجام شده و درمان دیگری جز تجويز داروهايی مثل ماينوکسيديل و فيناسترايد (اگر اثر کنند) برای ریزش موهای موجود فرد نمی توان انجام داد . ريزش يا عدم ريزش موهای فرد در آينده در رابطه با وضعيت ژنتيکی وی بوده و ارتباطی با کاشت موی فعلی ايشان ندارد.

 لازم به ذکراست که اگر کاشت مو توسط افراد فاقد صلاحيت علمی برای انجام اين کار حساس انجام شود احتمال آسيب رسيدن به موهای موجود فرد وجود داشته و ممکن است اين موها دچار ريزش شوند ولی در هر حال ريزش موی ژنتيکی وی تحت الشعاع قرارنمی گيرد و سيرخود را طی می کند.

 

تا هر مقداری که فرد تمايل داشته باشد می توان خط رويش مو در جلوی سر را پايين آورد

 

خط رويش مو درجلوی سر درحقيقت يک نوارباريک از پوست سربوده که حد فاصل پوست بدون موی پيشانی با پوست کاملاً پرموی نواحی پشت اين نواراست. طراحی اين خط يکسری محاسباتی داردکه رعايت آنها برای حصول نتيجه خوب و طبيعی بسيارمهم است. ازخط رويش مودرجلوی سرتا انتهای چانه را می توان به سه قسمت مساوی تقسيم کردکه عبارتنداز:

الف) ازخط رويش مو تا ناحيه بين دو ابرو
ب) ازناحيه بين دو ابرو تا نوک بينی
ج) ازنوک بينی تا انتهای چانه.

اين فواصل بطور نرمال 9 – 7 سانتيمترمی باشند. رعايت دقيق اين محاسبه درطبيعی نشان داده شدن خط موی جديدی که برای بيماردرست می شود، نهايت اهميت را دارا می باشد.

فاکتورهايی که درطراحی مناسب و صحيح خط موی جلوی سرازسوی پزشک لحاظ می شوند عبارتنداز:
ميزان و نوع ريزش موی سر، سن فرد، شکل کلی سربيمار، احتمال ريزش مو درآينده (و لذا نياز به جلسات بعدی کاشت مو) و انتظارات بيمار. اصرار بيماربه پايين آوردن زياده ازحد اين خط يا گردکردن بيش از معمول آن موجب غيرطبيعی شدن موهای جلوی سرمی گردد و نمای خوبی ندارد. اکثر بيمارانی که با خط موی پيشنهادی متخصص پوست موافقت ندارند، وقتيکه موها درآمدند نظرشان عوض شده و متوجه می شوندکه آن موقع حق با پزشک معالجشان بوده است. 

در هرحال اگر هم پس ازدرآمدن موها نارضايتی وجودداشته باشد، هميشه می توان آن را پايين ترآورد يا گردتر نمود ولی اگر اين خط از ابتدا بد طراحی شود اصلاح آن بسيار مشکل و گاهی غيرممکن است. طراحی خط موی جلوی سر مطلبی است که اغلب وقت زيادی را گرفته و در مورد محل و شکل آن بايد به اندازه کافی با بيمار مشورت شود و هيچگاه درخواست های غيرمنطقی اشخاص موردموافقت قرارنگيرد.

به طورکلی بهتراست که درطراحی خط مو محتاط عمل نموده زيرا هميشه مي توان بعداً خط مو را پايين ترآورد ولی بالاتربردن آن خيلی  مشکل است. بيماران كم سن معمولاً درخواست خط موی پايين تر ازحد نرمال دارند ولي بايستی گفت كه ممكن است يك خط موی پايين برای سن 20 سالگي مناسب باشد ولی برای سن 40-30 سالگی زشت و غيرعادی است. 

اغلب قانع كردن فرد از اين نظرمشكل است. بخصوص بيماران کم سن دارای ريزش موی شديد در صحبت با پزشک نرمش کمتری نشان داده و رسيدن به تفاهم با آنها دشوار است زيرا اين گروه سنی درباره محل مناسب خط موی جلوی سربرداشت نادرستی داشته وچون به شدت نگران وضعيت فعلی خودهستند نمی توانند در موردآينده خود تصوردرستی داشته باشند.

 

از موی نواحی ديگر (بجز پشت و اطراف سر) شامل ريش، زيربغل، منطقه تناسلی، سينه، پشت، شکم و دست و پامی توان به عنوان منطقه دهنده استفاده کرد

 

موهای مناطق مختلف بدن دارای تفاوت های ساختاری و اساسی با يکديگربوده و لذا نمی توان از موی هر ناحيه از بدن بجای موی سر استفاده کرد. بهترين مو برای کاشت درمناطق طاس سر، موی ناحيه مشخصی ازپشت و اطراف سرمی باشد. موهای نواحی ديگراگرچه ازنظرتئوری می توانند مورد استفاده قرارگيرندولی به دلايل زير به درد اين کار نمی خورند:

الف) برداشت مو از اين نواحی برای بيمار بسيار مشکل و دردآور بوده و ناراحتی زيادی ايجادمی نمايد.

ب) اسکار(جوشگاه) محل برداشت مو از نواحی ديگر برخلاف پشت سر(که درزيرخواب موهای بالای محل برداشت مخفی می شود) مخفی نشده لذا هميشه آشکاراست.

ج) رشد موهای نواحی ديگرنسبت به موهای سراغلب کمتراست، اين موها معمولاً نازک و دارای رنگدانه کمی بوده و بطورکلی از نظرمشخصات رشدی و ظاهری تفاوت های زيادی با موهای سرداشته و لذا عمدتاً مناسب کاشت مو در سرنمی باشند.

د) ميزان هرزرفتن (پِرت) موهای نواحی ديگرهم در زمان برداشت و هم درحين کاشت نسبت به موهای پشت سربالاتراست.

به اين دلايل بهتراست هميشه ازموهای پشت سربه عنوان بانک مو استفاده نماييم و فقط در موارد استثنایی از موهای بدن استفاده کرد.

 

از موی ديگران می توان برای کاشت مو استفاده کرد

 

به دليل عدم تطابق خصوصيات بافتی و سيستم ايمنی ما بين انسان های گوناگون درصورت استفاده ازموهای شخص ديگراين موها پس زده می شوند و نمی گيرند.

غالباً اين سؤال پيش می آيدکه چرا پيونداعضا ديگربدن مانندکليه، قلب و غيره پس زده نمی شود؟ جواب اين است که اولاً احتمال پس زده شدن پيوند درمورد سايراعضا بدن هم وجود داشته و بالا است و ثانياً بيمار برای جلوگيری ازدفع عضو پيوند زده شده بايستی تا آخر عمرداروهای ضدسيستم ايمنی مصرف کند. يکی از عوارض مصرف اين داروها ريزش مو است ولی چون بيماربه عضو پيوندزده شده نيازدارد و ادامه زندگی وی وابسته به وجود عضو پيوندی است لذا مجبور است ريزش مو را تحمل نمايد ولی درمورد پيوند مو اين مسئله صدق نمی کند.

 

کاشت موی طبيعی را می توان در هر سنی انجام داد

 

با توجه به اينکه ريزش موی مردانه يک فرآيند دائمی و رو به گسترش می باشد و با درنظرگرفتن محدوديت هايی که درکاشت موی طبيعی وجود  دارد بهتراست زمانی اينکار را انجام دهيم که اولاً به اندازه کافی از موها ريخته شده باشد (تا به کاشت مو جواب خوبی بدهد) و ثانياً ريزش موی شخص به يک مرحله پايدار و تقريباً ثابتی رسيده باشد. حداقل سنی که معمولاً برای انجام کاشت موی طبيعی درنظرگرفته می شود 30-25 سالگی است.

 

بايد بگذارم تا کاملاً طاس شوم و بعد برای کاشت مو مراجعه نمايم

 

اين سؤالی است که اکثرمردان جوان مبتلا به طاسی خفيف ازپزشک می کنند. پاسخ به اين پرسش به فاکتورهای گوناگونی مثل سن بيمار، شدت و نوع طاسی، تاريخچه خانوادگی طاسی و بسياری عوامل ديگرداشته ولی بطورکلی بهتراست تصميم گيری را بعهده متخصص پوست خود گذاشته و اگر متخصص پوست به شما توصيه کردکه اين کار انجام داده و يا بالعکس آن را به تعويق بيندازيد حتماً گوش کرده و در صحبت های وی ترديد ننماييد.

اپراتک دکتر شبنم عبادی آکادمی مو به مو مجله پزشکی فاین فیس آخرین مطالب